Novanatuur.com





Waarom ontmoet je je tweelingziel

De vroegchristelijke gnostici kenden het fenomeen van twee zielen in één borst. Zij noemde zichzelf 'tweeling'. Het hogere doel was om éénling te worden, zoals Jezus Christus.

De hereniging met je tweelingziel kan leiden tot de ontdekking van je ware zelf, mits je 'beschikbaar' bent voor alles wat zich in jou aandient tijdens deze ontmoeting. Negen van de tien keer wordt door de hereniging met je tweelingziel een transformatieproces opstart. De bedoeling is om in alle eerlijkheid naar jezelf te kijken: wat 'leeft' in jou? Hoe je dit proces kan doorlopen mag duidelijk zijn: leven is beleven, het is een kwestie van gewoon doen! Alles wat je nodig hebt wordt je aangereikt.

Je zal wellicht wegen bewandelen waarvan je denkt: "Dit past echt niet bij mij!". En tóch is dit soms noodzakelijk om zo je ware zelf te ontdekken. Jezelf compleet accepteren, daar gaat het om! Dat een tweelingziel relatie altijd van een leien dakje gaat is een illusie. Wanneer deze relatie je leven binnenwandelt krijg je ineens het gevoel alsof er twee werelden in jou leven. Alsof er twee zielen in één lichaam zit. De vraag waar je je dan het meest mee bezig houdt is: "Hoe stop ik het geharrewar tussen hoofd en hart?"



Je krijgt in deze relatie dus naar alle waarschijnlijkheid te maken met een innerlijke strijd, die overigens wordt afgewisseld door momenten van diepe, innerlijke rust. Maar zo nu en dan wordt je dus overspoeld door een waterval aan emoties. Achteraf gezien hebben deze emoties helemaal niets met de relatie zelf te maken, maar veelal met onverwerkte emoties uit je kindertijd of vorige levens. In eerste instantie zul je dit soort spanningsvelden op je tweelingziel projecteren. Andersom zal dit ook het geval zijn en daarom kom jullie al snel terecht in een situatie van aantrekken en afstoten.


"Wie ben ik werkelijk?"


Deze uiterlijke strijd die je met je tweelingziel voert staat dus symbool voor de innerlijke strijd die je in jezelf voert. Twee strijdende partijen die je dient te verzoenen in eigen boezem: Hoe wordt je iemand uit één stuk? Wie ben ik werkelijk? Het voelt alsof je een keuze 'moet' maken tussen twee uiterste. Maar is dat werkelijk zo? We leven vaak in de veronderstelling dat 'ik en de bron' los staan van elkaar. Onder invloed van godsdienstige instituten zijn we in het verleden God buiten onszelf gaan plaatsen. Deze illusie wordt uiteindelijk doorbroken door een intens verlangen: het verlangen om één te zijn.

Dit verlangen gaat overigens vaak gepaard met een zekere 'zielenpijn'. Deze pijn valt vaak moeilijk te omschrijven en uit te leggen aan je omgeving, want nog niet iedereen in jouw omgeving zal bekend zijn met dit transformatieproces. Aan het begin van de tweelingzielrelatie denk je nog dat deze pijn zal verdwijnen zodra jouw tweelingziel definitief voor je kiest. Een soort van 'missing piece' wat zich uiteindelijk bij je voegt en dat je dan pas eenheid in jezelf zal ervaren. Dit is echter dit een denkfout, waar veel mensen lang in blijven hangen.


In werkelijkheid zegt deze pijn iets over dat je je ware oorsprong uit het oog bent verloren. Jezus zei niet voor niets: "Ik en de vader zijn één". Je hebt geen leven, je bent leven! Dát wat zich uitdrukt in ontelbare vormen, inclusief het menselijke lichaam.

langzaam maar zeker wordt tijdens dit proces (als het goed is) duidelijk dat je té veel waarde hecht aan die tijdelijke persoonlijkheid en zijn verhaal. Maar je bent niet je lichaam, je gedachte of je emotie, je bent veel meer dan dat! Er zal tijdens dit proces dus een verschuiving in bewustzijn plaatsvinden waardoor je vanuit een ander perspectief naar jezelf gaat kijken.


Door de 'spiegel' die je tweelingziel je voorhoudt krijg je het gevoel eindelijk 'thuis' te zijn. Want, aan de ene kant wordt je je bewust van het feit dat jij je té sterk identificeert met de tijdelijke persoonlijkheid, maar aan de andere kant onthult het ook jouw ware oorsprong. Zelfs de gedachte dat er zoiets bestaat als een 'ander' is een illusie. Deze gedachte is overigens één van de meest hardnekkige.

Vooral op het gebied van het mannelijke en vrouwelijke principe heerst een hoop verwarring. Door de eeuwen heen is het idee ontstaan dat deze twee principes uit elkaar zijn gegroeid. Dit levert een groot spanningsveld aan onverwerkte emoties op. Door het transformatieproces zal dit spanningsveld zich gaat ontladen en ook hier geldt weer: beschikbaar zijn voor 'alles' wat zich aandient op dat moment. Probeer tijdens deze ontlading je emoties dus niet weg te duwen door het te willen fiksen of te beïnvloeden met gedachten, maar laat het simpelweg gewoon zijn! Als dit aan het begin van je proces nog niet helemaal lukt, verplaats dan bewust je aandacht naar het hart. Daar vind je de sleutel. Door bewust je aandacht naar het hart te verplaatsen zul je ruimte ervaren, dát wat je van nature uit bent.


"Het leven leeft zichzelf, het is simpeler dan je denkt"


Het spanningsveld tussen het mannelijke en vrouwelijke principe is iets wat we onbewust in ons energieveld meedragen. Dit zal zich in deze relatie onherroepelijk openbaren. Vrouwen zullen bijvoorbeeld ontdekken dat zij vaak een en al toewijding zijn met een daaraan vastgekoppeld groot verantwoordelijkheidsgevoel. Dit komt door een geconditioneerd zelfbeeld wat ons is opgelegd door de maatschappij. Onbewust handelen we vanuit deze geconditioneerde gedachtegang. In een tweelingziel relatie wordt je 'wakker' en kom je in protest en wil je vrij zijn, ervan af zijn

Dit is een normale en zelfs noodzakelijke reactie. Dit is nodig om je schaduwkant te (h)erkennen en vervolgens te (omarmen) anders kun je niet werkelijk vrij zijn. Ook hier gaat het om beschikbaar zijn, dus een open houding ten aanzien van hoe het leven zich openbaart. Als dit kwartje eenmaal valt zal er vanaf dat moment een allesomvattend, onvoorwaardelijk vertrouwen zijn in het leven. Het leven leeft zichzelf, het is simpeler dan je denkt. We hoeven geen controle te houden door ons er continu mee te bemoeien.


Het wegduwen van je tweelingziel betekent dat je onbewustnog bepaalde eigenschappen van jezelf wegduwt. Het aantrekken van je tweelingziel gaat eigenlijk als vanzelf. Dit komt omdat niet je hoofd en/of je hart hier de leiding heeft, maar dát wat zich uitdrukt in ontelbare vormen, inclusief het menselijk lichaam. Het doel van deze hele reis hier op aarde is dat je ontdekt wie je werkelijke bent. Een tweelingziel vormt hierbij een prachtig 'tool'. Door middel van een onomstotelijk innerlijk weten zul je uiteindelijk beseffen dat we allemaal een expressie zijn van die ene bron.